De dominee is vrouwmens – Guilly Koster

De dominee is vrouwmens – Guilly Koster

Surinamers, het volk waaruit ik voortgekomen ben, zijn godvrezende mensen. Althans, de meesten dan. God, dat Grote Ondefinieerbare Ding, meegenomen door de kolonialist en de slavendrijver heeft greep op de samenleving. De huichelaars die door de week vlijtig handel dreven met hoerenzonen, zondaars en andere uitwassen zaten zondags in de kerk. De dominee vertelde dan op bulderend niveau verhalen uit het heilige boek. Verzen en psalmen werden over de hoofden van de gemeente gestrooid als muisjes op beschuit. Vroeger wilde ik ook dominee worden. Niet omdat ik zo christelijk van aard ben, maar omdat wanneer de dominee sprak, ieder ander zijn kop hield. Jaren later was ik journalist. Ook een soort dominee, een verhalenverteller. Dat beroep bracht mij naar de uithoeken der aarde.

Het Surinaams accent is charmant en wordt vaak op semihumoristische manier nagedaan door foute Hollanders die denken dat ze grappig zijn. Door de ‘W’ zwaar aan te dikken en het als ‘Oe-wee’ uit te spreken trachten ze dan Surinamers na te doen. Er is geen enkele Surinamer die het grappig vindt. Het Surinaams accent kent gradaties en nuances. Iemand uit Coronie spreekt anders dan iemand uit de stad. Iemand uit een volksbuurt weer anders dan iemand uit de elite. Niets nieuws onder de zon. Ik herken een Surinaams accent uit duizenden. Bij het eerste woord al: ‘Hallo’?

Dit artikel kunt u volledig lezen met een online abonnement.
Login als u al een online abonnement hebt. Zo niet, schaf dan een online abonnement aan.