Rabin Gangadin – Ter Veiling Aangeboden…

Rabin Gangadin – Ter Veiling Aangeboden…

KERSVERSE SURINAMERS

Surinamers in Nederland zijn haast weg gearchiveerd. In positieve zin worden zij gezien als een volk dat uitstekend in de samenleving is opgegaan en in negatieve zin worden ze vooral de laatste tijd gezien als oproerkraaiers die zinloos aan het roepen zijn. Het gaat dan steeds om enkele Surinaamse flinkerds die ernaar streven om met hun ostentatief gedrag in de publiciteit te komen. Met hun halfslachtige opvattingen over ditjes en datjes slaagden ze erin om het woord allochtoon te laten schrappen. Een alternatief er-voor hadden ze niet. Maar dat doen Surinamers doorgaans ook niet. Burgers van etnische afkomst zijn middels verdwijning van deze naamgeving er niet beter op geworden en worden ze daardoor ook niet voor voller aangezien. Hun identiteit is er juist erbarmelijker en mistiger door geworden. Gelijk na deze actie diende zich iets nieuws aan en deze keer vanuit de Antilliaanse hoek. De zwarte piet uit Sinterklaas zou plotseling verworden zijn tot het symbool van racisme ondanks het feit dat dit feest zowel op de Antillen als in Suriname van oudsher uitbundig wordt gevierd.

 

Vooroordelen

Toegegeven dat er genoeg Nederlanders zijn die hun opvatting over de veelal donkergetinte mens relateren aan het fenomeen zwarte Piet en er dan ook vanuit gaan dat zwarten uitsluitend dienders van blanken mogen zijn. Het maakt voor hen niet uit of zij op de maatschappelijk ladder veel lager hebben gescoord dan een well educated zwarte, de vooroordelen bevinden zich voor hen in een zevensterren diepvrieskist alwaar die nooit zullen bederven. Ergens in de jaren zeventig was de politieke partij De Nederlandse Volksunie vanwege de exodus van Surinamers naar Nederland gegroeid tot één met ruim zeven zetels hetgeen in die tijd voor een toetredende partij best fors was. De leider ervan, de heer Joop Glimmerveen, probeerde in de Tweede Kamer zijn stelling dat zwarten, waar Surinamers voor versleten werden, inferieur zouden zijn te adstrueren middels stripverhalen zoals Sjors & Sjimmie, één waarin de donkergetinte stripfiguren als dom en onbetrouwbaar werden neergezet en niet te vergeten de zwarte Piet als voornoemd. In feite is de Antilliaanse strijd waar in het bijzonder de Creoolse Surinamers per saldo de grootste aandeelhouders van zijn, niet eens zo gek bij nader inzien. Ik vind het verzet ertegen dwaas en had men iets anders kunnen bedenken. Wat dan?

Dit artikel kunt u volledig lezen met een online abonnement.
Login als u al een online abonnement hebt. Zo niet, schaf dan een online abonnement aan.
Of lees het artikel verder in het blad. Bestel editie #7

Auteur: Rabin Gangadin

Gravatar image
Door