‘Zelfreflectie is eigenlijk ook controversieel…’

Waar staan Nederlanders met een Surinaamse achtergrond anno 2019? Wat kunnen zij de komende jaren bereiken? Is er behoefte aan een gezamenlijke strategie? Tijdens ons Zelfreflectiecongres Surinaamse Nederlanders wordt dieper ingegaan op onder meer de verbetering van de economische positie van Nederlanders met Surinaamse roots, het vergroten van hun politieke vertegenwoordiging, het beïnvloeden van hun beeldvorming in de media en hetgeen er in het onderwijs nodig is om succesvol te zijn.

Waarom zelfreflectie van de Surinaamse Nederlander? Wat ís zijn zelfbeeld? En hoe wordt dat bepaald? Door te kijken naar iemand die op je lijkt of waaraan je je kunt spiegelen. Een rolmodel. Maar vraag je een Surinamer waarom hij geen zaken doet met Surinamers, wees dan niet verbaasd als ‘fu Sranan man e weri mi ede’ zijn antwoord is. Is hij daardoor dan niet zijn eigen grootste vijand? Wij gunnen elkaar namelijk weinig. ‘Dat komt door mijn slechte ervaringen met Surinamers,’ hoor ik dan. Ja, slechte ervaringen die we zélf hebben geïnstitutionaliseerd en in stand houden waardoor we elkaar niet vooruit helpen. Als Chinezen, Turken en Marokkanen dat in Nederland wel kunnen, waarom kunnen wíj het dan niet?

Hoe bewerkstelligen we meer transitie? Neem nou de economie. Als we meer geld in onze eigen gemeenschap steken én houden en vanuit daar macht creëren, dan groeien we toch? Neem de politiek. Als een christen op de ChristenUnie stemt of een ondernemer op de VVD, doet niemand daar moeilijk over. Nederlanders kiezen immers mensen die het meest op hen lijken. Waarom doen Surinaamse Nederlanders dat dan zo weinig? Omdat er geen Surinamers in de Tweede Kamer zitten’, hoor ik dan. Maar ligt dat aan de Tweede Kamer? Of misschien aan ons zélf? Hoe vaak is al gebleken dat het écht verschil maakt als je stemt op iemand die op je lijkt, voor jou stáát en jou zichtbaarheid kan geven? Als je geld en politieke macht hebt, kun je toch zelf bepalen welke wetten en regels in jouw voordeel werken? En neem nou de media. Als je een abonnement neemt op Alakondre Magazine en vaker afstemt op – of zaken doet mét – de digitale tv-zender RTV-7 van Gerard ‘Red’ Wijngaarden, kun je toch de eigen beeldvorming in de media beïnvloeden? Waarom zou je blij zijn met een toegeworpen kruimel van de taart als je die taart zélf kunt bakken? Of blijf je liever die Surinamer wanneer je die penalty mist en die Nederlander wanneer je scoort?

‘Het komt allemaal door die tatas’, hoor ik vaak. Welnee, het komt door ons zélf! Wij accepteren zélf dat we nauwelijks media hebben, nauwelijks ‘gevonden worden’ en nauwelijks vertegenwoordigd worden in de regering. Waarom op een ander wachten? Als we een goede toekomst willen, zullen we die zelf moeten creëren. We hebben er immers meer dan genoeg kracht, kennis, kapitaal, creativiteit en stemrecht voor. Als wij de Surinaamse hartelijkheid combineren met de Nederlandse efficiency, elkaar helpen en steunen, positief over elkaar spreken i.p.v. elkaar af te kraken, veel meer zaken met elkaar doen en elkaar aanbevelen… hoe kunnen we dan falen? Als we ons verenigen, hebben we meer macht. En kunnen we de politiek, het onderwijs en de media meer kleur en diversiteit geven én onze eigen economie creëren.

Wij zijn Alakondre Magazine begonnen om de donkere gemeenschap meer zichtbaarheid te geven. Om onze rolmodellen positief, eigenzinnig en inspirerend neer te zetten. In deze editie tref je o.a. de award-winnende zangeres en producer Sabrina Starke die onlangs haar zesde album ‘Underneath The Surface’ ook op vinyl uitbracht. Je treft ook een boeiend interview met oud-gemeenteraadslid en consultante Peggy Wijntuin die ons vertelt over de totstandkoming van het Slavernijmonument in Rotterdam en haar eigen rolmodel. We stellen ‘10 Vragen Aan…’ de Ghanees-Nederlandse Irene Agyeman Hin, social entrepeneur en co-founder van Lady Africa. En ook een inspirerend interview met Harold Robles, dit jaar genomineerd voor de CNN Hero Of The Year Award, ontbreekt niet. Hij vertelt ons over zíjn rolmodel en hoe die hem heeft geïnspireerd om zijn gehele leven te wijden aan de zorg.

Zelfreflectie is iets controversieels. Die controverse hebben we in deze editie doorgetrokken met mensen die een ‘rechts’ geluid brengen. Auteur, inspirator en visionair Adjiedj Bakas is zeer kritisch op Suriname en Surinamers. Radiomaker en oud-advocaat Prem Radhakishun wordt gezien als onconventionele beroepsprovocateur en neemt geen blad voor de mond. En hoewel we bij Alakondre Magazine niet doen aan racisme, zijn wij er toch over in gesprek gegaan met Robert Jensen. Is hij écht zo rechts? Ons gesprek bleek ook Zelfreflectie voor hém…

CONTACT

O1 GROUP Media
Glashaven 50
3011 XK Rotterdam
info@akmagazine.nl

Copyright © 2017-2019 +597 Alakondre magazine. Alle rechten voorbehouden